Sastra Jawa

Program Digitalisasi Sastra Daerah

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Bantahipun Dèwi Sulasikin Ing Pawah Kalayan Sèh Madal, Sastradipura, 1905, #1711

Katalog:Bantahipun Dèwi Sulasikin Ing Pawah Kalayan Sèh Madal, Sastradipura, 1905, #1711
Sambung:-

Punika Bantahipun Dèwi Sulasikin Ing Pawah, Kalayan Sèh Madal.

1. Dhandhanggula

BismillahirahmanirrahimDitulis dengan huruf Arab.

1. ênêngêna kang agung prihatin | Ki Sèh Madal wau kang kocapa | kalunta-lunta lampahe | mêdal sangking wana gung | tan ana sinêdyèng ati |Kurang satu suku kata: tan ana kang sinêdyèng ati. tansah awirandhungan | gènira lumaku | lamun siyang kapanasan | lamun udan Ki Madal têlês ing warih | saya kalunta-lunta ||

2. lampahira pan sampun alami | Ki Sèh Madal tan ana cinipta |

--- 30 ---

sêkul kalayan toyane | iya ingkang cumêngklung | apan arsa anginum warih | minta samarga-marga | datan antuk banyu | basane kang jinalukan | dika jaluk marang Dèwi Sulasikin | puniku sugih toya ||

3. kawarnaa Dèwi Sulasikin | wanci enjing miyos siniwaka | kawan dasa parêkane | pan sami ayu-ayu | kadya lintang abyor ing siti | ingkang minôngka wulan | sang kusuma ayu | pangagême tan ngapaa | nyampingira wawulung dhasare mori | sêmêkan nata brôngta ||

4. angandika Dèwi Sulasikin | ingsun biyang dalu asupêna | katone iku mangkene | dangu gon ingsun alungguh |Lebih satu suku kata: dangu gon ingsun lungguh. ula tampar ingsun tingali | dangu-dangu kang ula | têka bisa agung | angadêg kang ponang sarpa | kaya-kaya têka mulêt marang mami | aku nuli dèn untal ||

5. êmban inya pan umatur aris | inggih gusti kang amindha sarpa | sayêkti jatukramane | mèsêm sang liring santun | apan uwis punagi mami | benjang yèn ingsun krama | pasthi milih kakung | tan arsa kang donya brana | karsaningsun ing donya tumêkèng akir | iku wong krama tunggal ||

--- 31 ---

6. êmban inya umatur wotsari | yèn kenginga gusti kula têdha | Ratu Bardangin kemawon | mèsêm kusuma ayu | dudu iku kang sun karsani | bênêr kang kaya sira | warnanya abagus | iya iku dadi wisa | sayêktine ora kêna dèn guroni | puniku bêbegalan ||

7. pra parêkan tanapi sang dèwi | lagya eca sami pagunêman | kêsaru wau praptane | kyai santri kang rawuh | minta banyu linggih sarisik | ponang santri wus tuwa | warnanira bawuk | atêtêkên kayu gêrang | nulya linggih jawabe aminta warih | mèsêm sang liring sêkar ||

8. iku sapa kang anjaluk warih | biyang inya padha takonana | parêkan angrubung kabèh | ana ambêkta kayu | kang sawênèh anyangking gitik | ana kang gawa gêlagah |Kurang satu suku kata: ana kang gawa glagah. padha ting kêracung | kaki sira jaluk apa | anauri ki tuwa kula puniki santri |Lebih dua suku kata: anauri ki tuwa kula puniki. arsa anuwun toya ||

9. para inya sami anauri | kaki sira apa kurang toya | jaba kono banyu bae | Ki Sèh Madal sumaur | kula wau minta ing jawi | ngalèh-ngalèh tan angsal | datan darbe banyu | kinèn nuwun mring sang rêtna | sugih

--- 32 ---

toya nênggih Dèwi Sulasikin | kula nulya akesah ||

10. angandika Dèwi Sulasikin | kêbat sira paringana toya | mêsakake têmên kuwe | kaki sapa ranipun | lawan ngêndi wismanirèki | kawula Ki Sèh Madal | wisma kula gunung | lah ta sira malêbua | Ki Sèh Madal amicorèng jroning ati | sêmune kaya-kaya ||

11. Ki Sèh Madal ature aririh | tiyang gunung botên sagêd sila | ratu mas ing ngriki mawon | ya ta sang rêtna ayu | nulya salin busana adi | sarwi angêmu waspa | sang kusuma ayu | ngandika marang ni inya | angambila kursi sira dipun aglis | loro katêlu meja ||

12. Ki Sèh Madal ingaturan linggih | jajar marang sang kusuma rara | munggèng kursi dhewe-dhewe | mejane munggèng ngayun | kang dhaharan kêbak cinawis | ya ta sang kusuma rara |Kurang satu suku kata: ya ta kusuma rara. têmbungira arum | ki tamu andika dhahar | pêpanganan pundi kang dika karsani | dene sarira kula ||

13. upamine lir bintaro kèli | sapa bisa anyandhangi ragèngwang |Lebih satu suku kata: sapa bisa nyandhangi ragèngwang. sayêkti jatukramane | Ki Sèh Madal umatur | kamipurun kawula gusti | kawula lênggah jajar | kalawan [kala...]

--- 33 ---

[...wan] sang ayu | kawula têtiyang nistha | bokmanawi kawula anênulari | dhatêng kusuma rara ||

14. angandika Dèwi Sulasikin | ora kaki kursi linggihana | yèn tan arsa sira mangke | lah apa cacadipun | kêlasane wus sun dhuwiti | pagene ora lênggah | sira kaki dhayuh | yèn tulus tan arsa lênggah | apa gawe kaki sira praptèng ngriki | apa sun bubrah lungkrah ||

15. Ki Sèh Madal aturira manis | tiyang gunung tan sagêd asila | ratu mas ing ngriki mawon | Ki Madal malih matur | sangêt ajrih kula jajari | wangsul kusuma rara | ingkang rupi banyu | punika toya punapa | anauri sira Dèwi Sulasikin | dede banyu sumbêran ||

16. Ki Sèh Madal amicorèng ati | bocah iki pan iya sêmbada | dhasare ayu rupane | tur manis têmbungipun | sasolahe karya gung brangti | sun duga sang dyah rara | yèn sinêrêk kayun | yêktinira pan sumarah | kusumèng dyah sakarsa-karsa umiring | dene sun wong wus tuwa ||

17. Ki Sèh Madal dangu datan angling | apan tansah amicorèng nala | dèn wolak-walik pikire | ewuh têmên tiningsun |

--- 34 ---

bocah iki yèn sun jatèni | kawruh ingsun kang nyata | tan wande ing besuk | ing donya praptèng ngakherat | bocah iki nora wurung angrubêdi | iki kusuma rara ||

18. Ki Sèh Madal aturira manis | gih punika datan kêna asat | sajatine dika kuwe | sipat jalal puniku | ingkang rupi banyu puniki | de kadadianira | ni mas sang lir santun | dadi otot gagêlangan | inggih daging sipate Allah sayêkti | sang dyah ngusap srinata ||

2. Sinom

1. kusuma sang liring sêkar | amicorèng jroning ati | lah ragane iki baya | ingkang kêna sun ngèngèri | pirangbara ing akir | sang rêtna aris amuwus | inggih kiyai tuwan | kawula atanya malih | tuduhêna sajatine kang wanodya ||

2. Ki Sèh Madal aturira | kusuma sang liring sari | ewuh jatining wanodya | pamanggih kawula gusti | lamun kaduga inggih | yèn botên kaduga sampun | amung lapal bismilah | jatine jalu lan èstri | ya ta mèsêm kusuma putri ing Pawah ||

3. kawula dèrèng narima | inggih tuwan tanya malih | pundi kang murah [mu...]

--- 35 ---

[...rah] ing dunya | tuwan kula ayun uning | kang wontên wujudnèki | yèn tan wontên dadi garuh | yèn têmên mêsthi ana | Ki Sèh Madal anauri | inggih anggèr benjang ari Jumuwah ||Kurang satu suku kata: inggih anggèr benjang ing ari Jumuwah.

4. umatur sang liring sêkar | inggih tuwan kula anti | wangsul kang asih ngakerat | tuwan kula ayun uning | lawan jatine èstri | tuwan kula ayun wêruh | rupine ingkang nyata | Ki Sèh Madal anauri | inggih ni mas ing benjang ari Jumuwah ||

5. matur malih sang kusuma | tuwan kula ayun uning | pundi tuwan kang rumêksa | ing alam tuduhna mami | lawan jatine èstri | Ki Sèh Madal aturipun | benjang ari Jumuwah | sang rêtna umatur malih | pundi tuwan puji kang tan kêna pêgat ||

6. lawan kang asih Mukhamad | tuwan kula ayun uning | Ki Sèh Madal aturira | ing benjang dadi sawiji | ing dina Gara Kasih | sêdaya kawula tutur | lamun kusuma rara | mundhuta wontên ing ngriki | inggih iku wawêngkone ngèlmu rasa ||

7. manawi krungu kang maca | têmahan anjêjodhèri | puniku kumpule alam | alam papat dadi siji | arwah lan insan kamil | alam ajêsam puniku |

--- 36 ---

tanapi alam misal | kumpule jatine èstri | makam papat puniku mangkono uga ||

8. makam baka kang satunggal | makam jamal kaping kalih | kumpule loro punika | makam parêk iku malih | iku jatine èstri | nanging ing pasêmonipun | makam jamingul jamak | makam jamak kang mêngkoni | iya iku kusuma jatine lanang ||

9. yèn gusti angraosna |Kurang satu suku kata: yèn gusti angraosêna. martabat puniku gusti | martabat papitu ika | ingkang kadim amung katri | kang sêkawan anyar sami |Lebih satu suku kata: kang kawan anyar sami. umatur sang rêtnaningrum | kang kadim lan kang anyar | Ki Sèh Madal anauri | pêrbedane anèng sipat kalih dasa ||

10. iya anèng akhodiyat | iku wujud nimas gusti | martabate iku dat |Kurang saku suku kat: martabate iku êdat. anadene ngèlmu iki | martabat sipat gusti | khakekat kalimahipun | wakidiyat punika | nur martabatira gusti | iya asma martabat tarekat ika ||

11. yaiku ingkang tatiga | kang anèng martabat kadim | umatur sang liring sêkar | tuwan kula ajêng uning | rupane siji-siji | tuwan kula ajêng wêruh | Ki Sèh Madal punika |

--- 37 ---

adhuh mirah kula gusti | besuk bae mênèk ngrungu kang amaca ||

12. anadene ingkang anyar | kang anèng sarengat gusti | alam arwah kang patunggal | martabate iku gusti | apngal ingkang nami |Kurang satu suku kata: apêngal ingkang nami. sarengat kalimahipun | kang wontên sir dahana | kang duwe êroh nabadi | aluamah napsune sarengat ika ||

13. lakune gêni kewala | sipate kahar puniki | têgêse gêni punika | dudu gêni kêna mati | sipat kahar puniki | têgêse gêni puniku | iya dadine ika | dadi iman lawan tokit | lan makripat kaping sakawane Islam ||

14. dhikire Alloh Takallah | sipate rongpuluh gusti | pan iya sipat kadiran | muridan ngaliman iki | kayat wahdaniyati | pêncar pirang-pirang èwu | miwah kang kadya barat | dudu barat donya iki | wawêngkone iya sipat kalih dasa ||

15. pan iya kodrat iradat | sang rêtna umatur aris | kawula ajêng wuninga | iradadnya anèng pundi | mèsêm sajroning ati | Ki Sèh Madal guyu guguk | gusti kula wus tuwa | isin têmên anglakoni | wong wus tuwa

--- 38 ---

nganggo carane taruna ||

16. umatur malih sang rêtna | kawula atakèn malih | inggih lêrês alam papat | karyanipun dèrèng uning | Ki Sèh Madal nauri | alam insan kamil iku | dadi ratuning sipat | amêngkoni sipat kalih | iya iku ratune sipat sêdaya ||

17. anadene alam arwah | jumênêng ratu pribadi | parentah rasul sêdaya | alam misal kang mêngkoni | alam misal puniki | lawan ajêsam puniku | mêngkoni alam misal | alam misal amêngkoni | iku nimas kang aran alam ajêsam ||

18. punika jumênêng nata | mêngkoni alam sêkalir | parentah ngèlmu sêdaya | alam misal kang mêngkoni | matur malih sang dèwi | pundi tuwan rupènipun | kula ayun uninga | rupane sawiji-wiji | alam papat punapa abeda-beda ||

19. Ki Sèh Madal angandika | wangkot têmên sira gusti | ing benjang malêm Jumuwah | wong ayu ingsun wêjangi | sêdhêng kang maca lali | kang parêkan padha turu | matur malih sang rêtna | inggih tuwan kula anti | wangsul tuwan kawula putrane sapa ||

20. Ki Sèh Madal alon ngucap |

--- 39 ---

kusuma sang liring sari | dening putrane sang nata | tuhu sira sang suputri | jatine sira iki | kodratulloh kang tumurun | matur kusuma rara | nadyan makatêna ugi | pêpuja tan dene botên apêputra ||

21. mojar sira Ki Sèh Madal | luput tampanira gusti | turune rama andika | pan iya kalih prakawis | kang dhingin iku mani | madi kaping kalihipun | turune ibunira | ingkang dhingin iku wadi | kaping kalih maningkêm nimas ranira ||

22. sawise tumurun donya | kang maningkêm dadi gêtih | wadi dadine punika | iya dadi ari-ari | anadene kang mani | iku turune ramamu | iku dadine kawah | anadene ingkang madi | iya iku kang dadi bêbungkus bocah ||

23. umatur malih sang rêtna | gêtih lawan ari-ari | kawula ayun uninga | rupine sawiji-wiji | dadine kang sayêkti | tuwan kula ajêng wêruh | nadyan turune bapa | bêbungkus kêkawah iki | tuduhêna rupane anèng ing dunya ||

24. Ki Sèh Madal angandika | gêtih lawan ari-ari | apa tatane wong nendra | ingkang lanang anèng nginggil | nadyan turuning

--- 40 ---

gusti | pasthi yèn mumbul mandhuwur | turune ibunira | apa tatane kang dhingin | anèng ngandhap ora bisa angambara ||

25. umatur malih sang rêtna | dadine kang ari-ari | kawula arsa wuninga | miwah dadine kang gêtih | rupane kang samangkin | tuwan kula ajêng wêruh | dadine kang kêkawah | yèn tan wêruh aniwasi | dadi kharam ing dunya têkèng ngakerat ||

3. Asmaradana

1. puniku ngèlmu kang dadi | nyatane ngèlmu punika | dudu johar jisim mangke | dudu nyawa dudu suksma | pan dudu uripira | dèn awas sira ing ngèlmu | sadatira lagi ora ||

2. gurokêna kang sayêkti | lagi sira tanpa bapa | miwah tanpa ibu mangke | puniku ingaran sadat | sadatira duk nora | lawan pamuwusirèku | iku ingaranan sahadat ||Lebih satu suku kata: iku ingaran sahadat.

3. miwah gonira ing nguni | dèn sami pagurokêna | tan beda rêke surupe | apan waktunira ana | awasna dèn sanyata | puniku pangawruh ingsun | pamêjang ingsun mring sira ||

4. iku gaibing wong singgih | ujar iku linarangan |

--- 41 ---

nyata gustiningsun anggèr | puniku dipun waspada | pan gaiping pandhita | lah bêcik gurokna iku | ing tatrape dipun awas ||

5. apa maning aran jisim | jisim iku aran sadat | kang suksma lah iku mangke | ing sipatira duk nora | iku sira wêruha | awasêna kang satuhu | iku wangsiting pandhita ||

6. aja sira milang jisim | aja tungkul marang têmbang | miwah ing sipate mangke | aja sira ngucap iman | tokit lawan makripat | puniku kasasar agung | katungkul ing dat lan sipat ||

7. lagi sira tanpa jisim | dèn awas sira tumingal | awasêna padha mangke | iku mêrtapa ngagêsang | sampurnane kasedan | lagi tanpa jasad iku | puniku pagurokêna ||

8. iku gaibing wong luwih | kang kinèn awas ing solah | pilih ingkang têkèng kono | upayanên kang sanyata | poma pagurokêna | jatine awas ing ngèlmu | ingaran sadat sakarat ||

9. yèn arsa wêruha sami | ulihêna tingalira | duk anèng ing dalêm mangke | jroning wêtêng biyangira | pujinira samana | ingaran sadat puniku |

--- 42 ---

apa sandhang panganira ||

10. puniku ingaran ngèlmi | prayogane kawruhana | naptu gaip ingarane | dèn awas pagurokêna | sasmitane pandhita | dèn sampurna awasipun | sapolahe wong sêmbahyang ||

11. yèn awas pituduh iki | nora wuninga ing salat | miwah sadat sêkarate | nora wuninga ing sêmbah | iku padha takokna | yèn sampun awas ing ngriku | muliha duk lagi nora ||

12. singgahana marga kang sirik |Lebih satu suku kata: singgahana marga sirik. dohana marga kang sasar | rahayua salawase | dèn awas ing paranira | iya panggonanira | pan iya dulu-dinulu | duk durung ing badan nyawa ||

13. lah ing ngêndi ingkang angèksi |Lebih satu suku kata: lah ngêndi ingkang angèksi. dudu ta biraènira | sira pagurokna mangke | salat daim ukumana | poma sira takokna | duk lare sira puniku | iya iku ngèlmunira ||

14. titine suluk puniki | elinga mring kang utama | nablègakên ing patine | dèn awas sira tumingal | sajatine sampurna | ulatana dèn katêmu | êndi nyawa êndi suksma ||

15. upamane mirah adi | êmbanira padha mirah | yèn êmas iku

--- 43 ---

êmbane | kurang utama kang mirah | sajatine sarira | ingkang mirah paminipun | iku pêpadhane suksma ||

16. ya êmas pêpadhane jisim |Lebih satu suku kata: ya êmas padhane jisim. mirah môngka sêjatinya | sarira jati uripe | pan nora kêlawan nyawa | muwus datanpa lidhah | ngrungu nora karna iku | tumingal nora lan netra ||

17. dene ingkang jisim iki | kinarya êmbanan mulya | puniku rêke sênêne | dèn eling-eling ing driya | sajatine sarira | êmbananira kang luhung | kinarya êmban kang mulya ||

18. yèn wêruha tata kalih | punika sapa cidraa | ingkang tunggal ing kawruhe | angliwati kang utusan | tingkahe suksma ika | ingaranan iku bêstu | uripe dèn aku Allah ||

19. dene antaranirèki | kang polah lan kang pinolah | tan ana bedane mangke | tan pisah tan kumpul nyata | ewuh pambudinira | yèn sampun tumêkèng ngriku | sayêkti langkung gaibnya ||

4. Sinom

1. ingkang pasthi ing larangan | tan kêna ginawe gampil | dene sira sampun awas | yèn sampun têkèng ing wèsthi | nugrahane Hyang Widi | kang sampun awas [a...]

--- 44 ---

[...was] ing kawruh | rasane iku tunggal | tunggal urip tunggal pati | tunggal wujud Mukhamat yaiku Allah ||

2. tunggale lorone tunggal | tunggale maksih kêkalih | Mukhamad yaiku Allah | Allah Mukhamad sajati | jaba jêro tan kaèksi |Lebih satu suku kata: jaba jêro tan kèksi. Mukhamad sirna kadulu | kalingan sipat kidam | waluya kadi ing nguni | iya iku sampurnane puji sêmbah ||

3. poma iku dèn rêksaa | ujar linarangan iki | tan kêna ingucapêna | tanpa ngrasa iku nini | pan iku sadat jati | sampurnane ing pandulu | sampurnane paningal | ningali ingkang sajati | iya iku sampurnane rasaning dat ||

4. kang muhung ing santri ika | idhêpe tan nolih singgih | karo iku dadi sadat | tan wikan dununge puji | tan wruh Pangeran iki | panêmbahe bêstu suwung | kaliwat dènnya nêmbah | dèn sidhêp urip kêkalih | têkadipun tuna liwat bangêt sasar ||

5. dèn gugu aksara ika | dèn èstokna datan gingsir | sadatipun tuna liwat | dèn puhung wartane tulis | samya nêmbah amuji | panêmbahe bêstu suwung | parêke kang utama | tan angèl [a...]

--- 45 ---

[...ngèl] dènnya ngabêkti | satingalnya dadya puji dadi sêmbah ||

6. laire pan katingalan | Mukhamad lawan Hyang Widi | dinulu parêk kawangwang | lir gêdhah isi sotya di | jaba jêro kaèksi | sirna gêdhahe dinulu | kalingan madu ika | sing pandulu kang sayêkti | sirna ilang Mukhamad kalingan sukma ||

7. sajrone batin Mukhamad | ya Mukhamad lair batin | ya Allah batine nyata | iya batin iya lair | lir kumbane jêladri | tunggale anane banyu | iya tan kêna pêjah | tan urip tan kêna pati | urip iku anguripi ingkang pêjah ||

8. iku sira dèn prayitna | dèn bisa sira nampani | aja sira kumêlamar | dèn nyata sira ngawruhi | iku ingaran ngèlmi | iya iku aran rasul | kêkasihe Hyang Suksma | sajatine kang linuwih | iya iku ingakên utusaning Hyang ||

9. tan karuan pinangkanya | panêmbahe tan sayêkti | sabênêr-bênêring tingal | kang kupur nora nana kari |Lebih satu suku kata: kang kupur norana kari. sêmbah pujine ênting | anane sirna wus lêbur | kalingan anane dat | kêlêm ananira iki | iya iku jatine kupur punika ||

--- 46 ---

10. jatine kapir kang nyata | kapir aluhur sayêkti | têgêse kapir punika | ora ningali kêkalih | tan uninga lyan malih | anane kawula iku | lêbur datan kaetang | wus ênting tan ana kari | kalimputan ananira ing datullah ||

11. sampurnane ing paningal | kang nyata kupur lan kapir | lawan masrik ta punika | suwung mudada sêjati | kang têkèng Allah iki | iku kang minôngka wuwus | têgêse kupur ika | lawan kapir dèn kawruhi | yèn ora wruh sira lagi sasêlaman ||

5. Dhandhanggula

1. yèn mangkono katarima ugi | yèn ta sira tan guru alêman | tan sumêngguh kèh alane | kawruhana sêdarum | mukmin lanang lan mukmin èstri | lan dadine sakarat | lêlima kèhipun | pasthi katêmu sadaya | wong sêkarat lamun sira aningali | ing cahya kang lalima ||

2. lah puniku lamat puput ing janji |Lebih satu suku kata: lah puniku lamat puput janji. lamun durung ningali punika | cahya lêlima kathahe | maksih dawa kang umur | ingkang cahya awarni-warni | cêmêng abang lan jênar | ijo putih iku | lamun aningali cahya |

--- 47 ---

ingkang cêmêng aglis macaa sirèki | lailaha ilallah ||Ditulis dengan huruf Arab (dan di tempat lain).

3. nora nana Gusti mung Hyang Widi | lan Mukhamad ya rasulullahaDitulis dengan huruf Arab. | Nabi Mukhamad jatine | utusannya Hyang Agung | cahya ingkang cêmêng puniki | nênggih cahyaning setan | lamun sira dulu | marang cahya ingkang abang | pan puniku cahyane setan mardudi | nuli sira macaa ||

4. lailaha ilallaha malih | ya AllahuDitulis dengan huruf Arab. têgêse mangkana | tan ana Pangeran manèh | mung Allah Ingkang Agung | ya Pangeran ingsun sajati | yèn aningali sira | kuning cahyanipun | puniku cahyaning setan | ingkang aran iya setan nasarani | nuli sira macaa ||

5. lailaha ilallohu malih | uhu iku têgêse mangkana | tan ana Pangeran manèh | amung Allah Kang Agung | ya Pangeran ingsun sajati | kalamun sira miyat | ijo cahyanipun | puniku kang darbe cahya | Jabarail nuli macaa sirèki | mangkene kang winaca ||

6. ya takobalahu lawan malih | uhu iku têgêse kang nyata | muga narimaa mangke | Allah Kang Maha Agung | ya Alloh Ingkang Maha Suci | uhu kang kaping tiga | têgêse puniku | uhu kang murbèng jagad |Kurang satu suku kata: uhu kang amurbèng jagad.

--- 48 ---

apan karya salire ingkang dumadi | prayuga tanpa rowang ||

7. lamun eling sahadat puniki | nalikanya cahya irêng têka | wong mukmin pasèk arane | lamun lali wong iku | ing sahadat kang kocap dhingin | ing cahya irêng têka | kapir patinipun | aran kapir jahiliyah | poma-poma dèn rosa sami adhikir | anyiptaa Hyang Suksma ||

8. lamun eling sahadat marêngi | cahya abang wong mati mukmin ngam | yèn lali ing sahadate | iya kang kocap iku | dadi mati kapir Yahudi | sami dipun prayitna | wong Islam puniku | dèn rosa maca salawat | lamun eling sahadat puniku singgih | cahya kuning katingal ||

9. iya iku patine wong mukmin | lamun lali ing sahadat ika | sahadat kang kocap kiye | mati kapir wong iku | ing kapire aran nasrani | sira dipun prayitna | aja lali iku | mring Allah Nabi Mukhamad | lamun eling ing sahadat kang cahya wilis |Lebih satu suku kata: lamun eling sahadat kang cahya wilis. iyèku ingaranan ||

10. mukmin kasusulan patinèki | lamun lali wong iku kang sadat | iya ingkang kocap kiye | mati kapir wong iku | kapir kharamiyah [kharami...]

--- 49 ---

[...yah] namèki | milane dèn prayitna | aja gung katungkul | kanikmatan anèng dunya | gawe limut sakèh ingkang pangabêkti | prêlu sunat tinilar ||

11. lamun sira mangke aningali | marang cahya ingkang langkung pêthak | nur Mukhamad iku rane | nuli macaa gupuh | hu hu yayi ing têgêsnèki | ya hu ya hu ya Allah | ya Mukhamad rasul | iku cahya langkung endah | poma-poma iku kukuhana yayi | iku mati utama ||

12. lamun ana wong iku ngêmasi | aningali cahya langkung pêthak | luwih utama patine | pasthi eling puniku | ing sahadat kang kocap dhingin | karanane mangkana | wajib kang satuhu | pan sayêkti yayi iya | wus dèn pasthi marang nabi kang rong kêthi | lawan patlikur nambang ||

6. Asmaradana

1. yèn sira nêmbah amuji | pujine katur mring sapa | yèn katura Pangerane | apan datan warna rupa | lamun datan katura | tanpa gawe sêmbahipun | angur aja amujia ||

2. lamun ngaturana puji | marang Allah sumêntana | apan dudu pêpadhane | pan iku ingkang amurba | kang masesa ing sira | dèn wêruh [wê...]

--- 50 ---

[...ruh] wiwitanipun | kang nêmbah lawan kang sinêmbah |Lebih satu suku kata: kang nêmbah lan kang sinêmbah. |

3. puji sapa kang duwèni | pan puji-pujine Allah | kawula datan andarbe | kawula ora kuwasa | miwah panggawenira | tanlèn badane sakojur | anging Allah kang akarya ||

4. êndi aran sêmbah puji | têgêse puji punika | kanugrahan sajatine | kang tumiba ing kawula | êndi aran nugrahan | iya urip têgêsipun | ya urip-uripe sapa ||

5. lamun uripe Hyang Widi | tan urip kalawan nyawa | têgêse nyawa jatine | kang tumiba ing kawula | ingkang aran nugrahan | têgêse nugraha iku | iya uripe manungsa ||

6. êndi têgêse urip |Kurang satu suku kata: êndi têgêse ngaurip. wong urip angawruhana | dèn bêcik ing panrimane | angèl jênênging agêsang | têgêse gêsang ika | nastiti ingkang tatêlu | iman tokit lan makripat ||

7. têgêse iman lan tokit | kang iman angèstokêna | ngèstokakên Pangerane | têgêsira Allah iya | Kang Agung Maha Mulya | tan loro datan têtêlu | amung Allah mung satunggal ||

8. êndi ingkang aran tokit |

--- 51 ---

apan tunggal sajatinya | panglêburan ing karone | tan ana Gusti kawula | yèn tunggal kadiparan | yèn pisaha yêkti suwung | apan nora pisah tunggal ||

9. sêlamêt sira ngawruhi | têgêse tokit punika | tunggal lawan kawulane | kawula pan nora nana | pan jênênge kawula | sajati-jatine suwung | tanpa tingkah tanpa polah ||

10. kature sêmbah lan puji | katura mring dhèwèkira | dhèwèke Allah jatine | pan nora sêmbah-sinêmbah | êndi kang aran Allah | iya pan wajibul wujud | sajatine iku ana ||

11. kang nêmbah lawan kang muji | kanyataan ing datullah | pan dudu unine dhewe | pasthi jênênge panrima | lah iku kawruhana | tanpa polah tanpa wujud | lir sarah munggèng lautan ||

12. jênênge sêmbah lan puji | tan liyan kang panarima | tan uninga salawase | dene Pangeran Kang Mulya | duk alit têkèng tuwa | dèn bêcik panrimanipun | angèl jênênge panrima ||

7. Pangkur

1. yèn sira anggêgurua | ngulatana guru ingkang sayêkti | kang sampun putus ing ngèlmu | sarengat lan tarekat |

--- 52 ---

lan khakekat makripat salawasipun | lawan sira têtakona | bumi kang papitu yayi ||

2. lan langit papitu ika | dumunungna nyata nèng jroning jisim | iku sira dipun wêruh | dadi jatining manungsa |Lebih satu suku kata: sajatining manungsa. yèn tan wêruh durung Islam janma iku | pan maksih Islam-islaman | jatine wong tuwa tuli ||

3. yèn sira ayun wêruha | ingkang aran bumi pêpitu yayi | bumi kang dhingin puniku | kang aran bumi rêtna | kaping kalih ingkang aran bumi kalbu | sanubari kaping tiga | kaping pate bumi budi ||

4. bumi jinêm kaping lima | kaping nême bumi suksma puniki | bumi rasa kaping pitu | wus jangkêp pitung prakara |Lebih satu suku kata: jangkêp pitung prakara. pan binabar têgêse bumi pêpitu | anadene bumi rêtna | ing dhadha dununge yêkti ||

5. yaiku gêdhong kastuba | panggonane sakèhing manungsa iki |Lebih satu suku kata: panggonane sakèh manungsa iki. astanane Islam iku | yayi bumi satunggal | kaping kalih bumi kalbu wastanipun | iya astanane Islam | kaping tiga sanubari ||

6. iku astanane tunggal | kaping pate kang aran bumi budi | astanane pikir iku | bumi jinêm ping lima | astanane kang sayêkti sih satuhu | kaping nême bumi suksma | astananira

--- 53 ---

Hyang Widi ||

7. kaping pitu bumi rasa | têgêsipun yaiku ingkang urip | têgêse urip satuhu | ingakên wujud Allah | dèn waspada sakèh kang padha karungu | yèn sira ayun Islama | kasmaran mangun abrangti ||

8. Asmaradana

1. sira kawruhana malih | aran langit pitu ika | dèn waspada sira anggèr | dununge anèng sarira | iku ingaranan nyawa |Lebih satu suku kata: iku ingaran nyawa. langit jasmani puniku | tinitah marang Hyang Suksma ||

2. yayi iku kang satunggil | kapindhone kang ingaran | iku êroh sajatine | amêpêki nèng sarira | cinatur kaping tiga | langit napsani ranipun | amêpêki badanira ||

3. kaping pat langit rokhani | amêpêki ngèlmunira | ing badanira sakèhe | langit rohmani ping lima | amêpêki kang cahya | nèng badanira puniku | langit nurani kang mulya ||

4. iya iku kang mêpêki | madhêp ing badan sadaya | langit roh ilapi mangke | puniku nyatane asrah | nèng badannya sadaya | iku sira dipun wêruh | dadi mulyaning manungsa ||

5. sira kawruhana malih | ingkang aran kanugrahan | lawan nugraha jatine | nugrahan mungguh kawula |

--- 54 ---

yèn nugraha Hyang Suksma | lir bêdhug iku tinabuh | têtabuhe kanugrahan ||

6. unine nugraha jati | kang nabuh manungsa mulya | ingkang mantêp panrimane | wong pana tigang prakara | antuk jênêng manungsa | iku janma kang linuhung | wong cêngêng marang Pangeran ||

7. iku salat kang sajati | wong pana tigang prakara | lir toya mili sêmbahe | yogya sami ngawruhana | pan iku printahing Hyang | sirna luluh kang tinêmu | labête wus wujut tunggal ||

8. lawan kawruhana malih | siksa kubur dèn waspada | apa kang siniksa mangke | apa kulit dagingira | apa ta badan nyawa | balung roh datullah iku | kang jasat manut kiwala ||

9. badan sakojur puniki | lir sarah munggèng lautan | tumindak lan nugrahane | yêkti pan drêma kewala | mobah musiking suksma | ing saparan-paran anut | tan darbe polah priyôngga ||

10. ingkang dipun siksa nênggih | dudu jasat dudu nyawa | dudu suksma sajatine | dudu rasa kang siniksa | yêktine apan iya | sipatulloh kang tumimbul | kang jasat anut kiwala ||

11. ingkang dipun siksa nênggih |

--- 55 ---

apan ta caritanira | yaiku yayi ing têmbe | panggonanira kang mulya | têngahe wringin sungsang | iku sira dipun wêruh | ênggone wong rasa tunggal ||

9. Kinanthi

1. kinanthi ingkang winuwus | kang kari anèng nêgari | dèn awas sariranira | sasat wêruh suksma jati | awake kang kinawruhan | anênggih kalih prakawis ||

2. awak lair kang kadulu | kêlawan ati kêkalih | ati lair katingalan | kêlawan ati kêkalih | lair batin bedakêna | nanging nyatane kang lair ||

3. kang lair pasthi maujut | sarta lawan batinnèki | kang batin pasthi katingal | dene anane kang batin | angutus mring lairira | kang lair kalingan batin ||

4. pangandikanya Hyang Agung | marang kanjêng rasul nabi | kang minôngka gêdhonging Hyang | sêsoroge gêdhong mukmin | ambukak sakèhing rasa | Mukhamad iku kêkasih ||

5. Mukhamad warnane iku | iya rupa rijal gaip | pan sangking karsanira Hyang | lalirune Suksma jati | kang ingaran wujut tunggal | tan ana wujut kêkalih ||

6. yèn sira ayun lumaku | anganggoa [anganggo...]

--- 56 ---

[...a] rasul singgih | pangucapira khaklollah | pangambu pamyarsanèki | paningalira makripat | pan dadi badan rokhani ||

7. roh ilapi aranipun | rokhani badane singgih | pan iku langkung utama | dadi tingale lêstari | marang Suksma Maha Mulya | kêlawan ingkang kêkasih ||

8. nabi wali mukmin iku | sêdaya sami kawingking | pan dadi angucap dhawak | kêlawan nabi kêkasih | marang Suksma Maha Mulya | tan kandhêg anjohar jisim ||

9. tingale rukyat puniku | dèn awas sira ningali | kadi aningali wulan | tatkalanira ing wêngi | anglir wulan karainan | makripat kêpalanèki ||

10. yèn sira ayun andulu | marang Suksma Maha Suci | kêlawan mata kêpala | ing têmbe datan ningali | yêkti wuta tingalira | nora wêruh ing Hyang Widi ||

11. yèn arsa awas andulu | ing wujude Suksma jati | dèn awas ing rupanira | iku warnanya Hyang Widi | awase kêlawan apa | sira ngiloa ing carmin ||

12. kalbu mukmin ta puniku | minôngka paesan êning | ênggone sipate tingal | kêlawan ananing Widi | iya ati kang têtiga |

--- 57 ---

dudu atinirèng jisim ||

13. ati ingkang bôngsa luhur | minôngka ananing Widi | ana rupa tigang warna | iya kadim kang rumiyin | kapindhone kadim mudas | katigane murdas singgih ||

14. yaiku upamanipun | dhalang wayang lawan kêlir | dhalange pan wujut tunggal | wayangira roh ilapi | kêlire akyan sabitah | karone nyata ing kêlir ||

15. mulane ingaran iku | kêlir wus katrapan ringgit | dhalange anukmèng wayang | wayange anukmèng kêlir | kêlire anukmèng dhawak | pan iku wujud birai ||

16. sampun tumêkèng salulut | ewuh dènnya angarani | lamun angrasa kawula | dadi wujutira kalih | yèn sira ngrasa Pangeran | sakuthu lawan Hyang Widi ||

17. mulane puniku luput | dene sêkuthu Hyang Widi | mangeran kang sipat baka | langgêng sipate Hyang Widi | tan kêna tinunggal karsa | pan nora panggih-pinanggih ||

18. yèn wus dudu polahipun | pan têmbe angrasakna pati |Lebih satu suku kata: pan têmbe ngrasakna pati. sayêktine brata ngarang | angarang marang Hyang Widi | poma sira iku poma | tinêkanan rasa jati ||

Tamat, Sèh Madal kalihan Dèwi Sulasikin.